Steun ons en help Nederland vooruit

donderdag 15 november 2018

Persoonlijke reflectie op de algemene beschouwingen door fractievoorzitter Freddy van Dijken

De begrotingsraadsvergadering 2019 van de gemeente Montferland zit erop. Ruim zes uur is er vergaderd over de belangrijkste keuzes voor de gemeente Montferland en het waar het geld naar toe gaat in 2019. Maar wat hebben we nu echt bereikt? Fractievoorzitter van D66 Montferland, Freddy van Dijken blikt terug en laat zien wat er allemaal bij komt kijken.

Meer dan 180 pagina’s om door te lezen!

Allereerst gaan er uren aan voorbereiding inzitten. Om de begroting van meer dan 180 pagina’s door te lezen. Om technische vragen te stellen over zaken die je niet begrijpt. Om vervolgens alle antwoorden weer door te nemen. Om de ambities van dit college door te lezen, die vertaald zijn in concrete acties en waar een planning in de tijd voor is gemaakt en inschatting van kosten en om te lezen wat er aan nieuw beleid op onze gemeente afkomt en waar we ook wat mee moeten en wat dat kost. En als je dat hebt gelezen moet je er ook nog iets van vinden namens je partij. Tijdens de vergadering krijg je de kans om in een pitch van vijf minuten je zegje te doen en vervolgens heb je de kans je om al je kritische vragen te stellen aan de andere partijen over wat zij vinden van de begroting. En vooraf heb je al een uitgebreid document geschreven, de algemene beschouwingen, waarin je je visie geeft op de begroting en stel je kritische vragen aan het college. En je bedenkt niet alles zelf, dus je hebt veel overleg vooraf met je fractie en andere partij genoten. En je hebt vooroverleg met je coalitiegenoten, dus van de andere partijen die in het college zitten. En wil je het echt goed doen, dan heb je nog overleg met andere belanghebbenden, zoals bijvoorbeeld de recreatie en toeristische sector, naar aanleiding van het voorstel om de toeristenbelasting te verhogen. Tot zover de voorbereidingen.

“Zelfs betrokken inwoners moeten hierdoor toch wel afhaken”

Na een succesvolle pitch starten de algemene beschouwingen. Er worden veel vragen gesteld tussen de partijen en we zijn kritisch op elkaar. Aangezien er met spreektijd gewerkt wordt, letten we allemaal op de tijd. Ik ben er trots op dat wij ervoor gekozen hebben samen aan het woord te zijn, dus niet alleen ik als fractievoorzitter, maar ook Mark als raadslid. Het is triest om te constateren dat uiteindelijk slechts 9 raadsleden aan het woord zijn geweest en ik van de andere 16 raadsleden geen enkel beeld heb hoe ze er over denken. Het gaat mis nadat het college de tijd en ruimte krijgt om de vragen aan hun te gaan beantwoorden. Ellelange antwoorden worden er gegeven door de burgemeester en de wethouders, positieve uitzonderingen daargelaten. Meer dan 1,5 uur nemen zij het woord en dan denk je nog steeds, wat zeggen ze eigenlijk en geven ze nu antwoord op mijn vraag? Mocht er al iemand belangstelling hebben getoond voor deze vergadering via de live-stream, dan kan ik me niet voorstellen dat er nog iemand kijkt. In de tweede termijn ontstaat er nog meer chaos door alle moties en amendementen die worden ingediend, door alle mist die is opgeworpen door het college in de beantwoording van hun vragen en echt ruimte voor het debat is er niet meer. Ook raakt iedereen snel door zijn spreektijd heen. Er worden her en der wat speldenprikjes uitgedeeld naar elkaar en soms is er even debat en verschil van inzicht. Maar eigenlijk ontbreekt de tijd en vooral ook energie na zo’n lange zit om nog even uitgebreid te debatteren over de onderwerpen die er echt toe doen. Welke fundamentele keuzes gaan we maken en waar gaan we ons geld aan besteden? En dat is jammer, zeker gezien de voorbereidingstijd die je erin hebt gestoken. Ik had nog wel zin gehad om wat discussies te voeren over bepaalde onderwerpen en de verschillen tussen de partijen wat meer bloot te leggen.

Waar doen we het voor?

In het slot van de vergadering kwam de besluitvorming over alle moties, amendementen en de begroting zelf aan de orde. Waar heb je nu alle tijd en energie in gestopt? De begroting wordt uiteindelijk vastgesteld zoals die door het college werd voorgesteld. Met een financieel gat, maar gedicht door een greep uit de reserves. Zoals dat al jaren gaat. Ons amendement om de toeristenbelasting niet te verhogen en de handhaving te verminderen haalt het niet. We staan er alleen in. Blijkbaar hechten we meer waarde aan extra boa’s die parkeerbonnen kunnen uitdelen aan foutgeparkeerde toeristen, en straffen we de toerist ook nog voor hun komst door hun meer te laten betalen.
Alleen de moties, ingediend door partijen maken nog verschillen zichtbaar. Trots zijn we er erop dat onze motie Groene Schoolpleinen unaniem wordt aangenomen. Ook de moties die we mee indienen worden aangenomen. En het is mooi om te zien dat er tijdens de behandeling van deze begroting volop aandacht is geweest voor punten die wij belangrijk vinden: duurzaamheid, jongeren, Duits op scholen, oog voor de leefomgeving, biodiversiteit en dat iedereen het over eens is dat een begroting sluitend moet zijn en je dus voor de toekomst keuzes moet maken! Hoewel dit laatste altijd weerbarstig blijkt te zijn als er pijnlijke keuzes gemaakt moeten worden. Maar dan is het pappen en nathouden binnen deze politieke arena en kun je verwachten dat we weer financiële missers gaan maken, omdat we toch weer toezeggingen gaan doen om een bepaalde groep of dorp weer tevreden te stellen. Daar kan ik maar niet aan wennen, dat we niet bereid zijn die keuzes te maken om onze toekomst veilig te stellen. Want wij zijn toch ook gekozen om ervoor te zorgen dat wij deze gemeente op een verantwoorde wijze kunnen doorgeven aan de volgende generatie? En we zijn er toch voor het algemene belang in plaats dat we daar in raad zitten voor ons dorpje of vereniging waar we lid van zijn? Daar hebben we recent nog een heidag over gehad, dat we één Montferland vormen, samen met de raad, het college en de ambtelijke organisatie. Maar tijdens een raadsvergadering lijken we dat weer snel vergeten te zijn en verliezen we ons in details en vergeten we het hogere doel. Dat moet toch maar weer eens op de agenda: wat drijft ieder raadslid om daar te zitten en wat zou een individueel raadslid willen bereiken? Ik weet het namelijk echt niet van de meeste raadsleden.

Na meer dan zes uur sluit de voorzitter de vergadering. Iedereen is moe, maar er staat zoals gebruikelijk een stamppotbuffet klaar bij café de Peer. Tijd voor even ontspanning en tijd om ook weer even “normaal” tegen elkaar te doen. Iets wat voor mij nog een lastige opgave is. Het kost me moeite om los te komen van het debat en dan opeens weer leuk en gezellig te doen met mensen waar ik het principieel niet mee eens ben. Of waar ik net een fel debat mee heb gehad. Ik beperk me dan ook tot het napraten met mensen waar ik me verbonden mee voel en waar ik het gevoel bij heb dat zij het verschil willen maken in onze gemeente. Dat wordt me niet altijd in dank afgenomen, maar ik ben ook niet de politiek ingegaan om vrienden te maken. Ik wil iets voor elkaar krijgen in onze gemeente voor de toekomst. Dat we over 25 jaar ook nog een groene en aantrekkelijke gemeente hebben, waar we graag willen wonen, die bereikbaar is en waar iedereen graag te gast is. En dan ben ik blij om actief te zijn voor de kleinste partij van Montferland, D66 en dat ik constateer dat wij het meeste terug zien van onze ambities in het huidige coalitieprogramma en de begroting van deze gemeente. En daar ben ik bijzonder trots op! #D66krijgthetvoorelkaar #samenkrijgenwehetvoorelkaar